Öğrenen Özellikleri

İki temel yaklaşıma göre öğretim tasarımı;
Yapılandırmacı öğretim tasarımı, geleneksel öğretim tasarımına oranla daha etkili ve eğitim amacına daha uygundur. Yapılandırmacı öğretim tasarımı öğrenci merkezli olup, öğrencinin öğretim sürecide daha aktif olmasına yöneliktir. Geleneksel öğretim tasarımı ise daha çok öğretmen merkezli olup, bence ezberci bir sistemin oluşmasını sağlamaktadır. Yani öğrenci, öğretmen tarafından verileni alır, değerlendirmeye geldiğinde ise öğretmenin verdiğini ne kadar aldığına bakar; gibi bir yaklaşım algıladım. Bu da biraz ezbercilik, tüketicilik gibi geldi bana. Yapılandırmacı öğretim tasarımı bu konuda daha esnek. Öğretmen–öğrenci işbirliği ve iletişimine dayandırılmış olup, bireysel kazanımları daha ön plandadır. Her iki tasarımda da ortak noktalar olduğu gibi farklılıklar da olup, yapılandırmacı öğretim tasarımında daha verimli dönütler alınabilir diye düşünüyorum.
ADDIE Modeli ve ASSURE Modeli dayandıkları nokta ortak olup, birbirlerini desteklemektedirler. Yine bunlarda tasarımdan önce analizlerde bulunmaktadırlar. Daha çok öğrencinin kişisel özelliklerini incelemekle beraber, öğrenme stilleri, öğretim yöntemlerini de incelemektedirler. Ama ADDIE modeli daha genel bir tasarım modeli sergiliyor. ASSURE daha kapsamlı ve etkili öğrenme ortamı oluşturmaya daha yakın bir model diye düşünüyorum. Diğer tüm modellerde de ortak olan analiz, değerlendirme ve kazanım mantığına dayanıyor. Bazılarında analiz basamağında proplem analizi(Seels Modeli) ağır basmaktayken, bazılarında ise içerik, iş(Gerlach & Ely Modeli) analizi ağır basmaktadır. Yani basamaklar aynı olsa da basamağı oluştururken birbirinden ayrılmaktalar.
Ayrıntılama Kuramı ile öğrencinin zihinsel etkinlikleriyle, becerilerinin özümsendiğini, ilişkilendirildiği bir yaklaşım söz konusudur. İsminden de anlaşılacağı gibi ayrıntılara dikkat eden bir kuramdır. Daha çok öğrencinin önceki bildikleriyle, şimdiki öğrendikleriyle ve öğrenecekleri ile ilişki kurmasını destekleyen bir kuram diye düşünüyorum.
ARCS modeli, öğrenmenin olabilmesi için öncelikle öğrencinin dikkatini çekmek gerektiğini savunuyor. Bunun içinde hedef kitlesinin özelliklerinin, ihtiyaçlarının bilinmesi gerekir. İşte dikkat sonra ki uygunluk basamağında belirlenen bu ihtiyaçlara nasıl hitap ederim sorusu da yatmaktadır. Güvenle de hem öğretmenin öğrenciye başarısı ve başarabileceklerini aşılaması hem de öğrencinin kendi kendine bu güven duygusunu oluşturması gerekir. Her insan doğru yaptıklarıyla takdir edilmek ister. Öğrencide de durum böyledir. Başardıklarının desteklenmesi ve pekiştirilmesi, uygulama fırsatları sunulması gerekir. ARCS modeli bu dört(dikkat, uygunluk, güven, doyum) temele dayanmaktadır diye düşünüyorum.